Son Yazılar

17 Eylül 2015 Perşembe

Ah Şu Yeni Nesil Çocuklar..


     Uzman değilim çocuk psikolojisi üzerine ahkâm da kesemem. Ama bu konuda söylemek istediğim üç beş bir şeyler var benim de. Epeydir sosyal medyada ve sokakta çocuklar ve ebeveynlerine dair ilginç gözlemler edindim. Mesela çocuklarını dudaklarından öpen ebeveynler. Nerden türedi bir anda bunlar, bu alışkanlıklar? Anne babanın dudağından öpmesiyle ‘erojen bölge’ kavramını yitiren çocuk yarın onu sokakta aynı şekilde öpmeye kalkan bir yabancıya nasıl tepki verir? Ben söyleyeyim tepki veremez,
Nasıl bir zararı olabileceğini anlayamaz. Ayıp ve yanlış kavramlarının varlıklarından bihaber yetiştirilen çocuklar bunun eksikliğiyle toplumda çok fazla zarar görürler. Peki bir insan kendi canından kanından bir varlığa, evladına neden nasıl böyle bir kötülük yapar? Psikologlar da bağırıyor bangır bangır, çcuklarınızın erojen bölgelerine dokunmayın onların sahibiymiş gibi davranmayın, belli bir yaştan sonra kendi başlarına giyinmelerine ve yıkanmalarına müsade edin diye. Biz napıyoruz peki? ‘Benim çocuğum değil mi tiksinecek değilim tabi öperim, bezlerini ben değiştirdim onun tabi ben yıkar giydiririm’ deyip kendimize ilginç bahaneler türetiyoruz. Yanlış, cidden çok yanlış. Çocuğa ağlamasın aman bağırmasın psikolojisi olumsuz yönde etkilenmesin diye hiç kızmadan şımartıp daha sonra önünü alamamak ne kadar yanlışsa bu da en az o kadar zararsız işte. O çocuklar misafirliğe gelip her yeri karıştırdıklarında, küfretiklerinde, diğer çocuklari sizden öğrendikleri gibi öpmeye kalktıklarında, ne de olsa aklı ermez diye her şeyi yanında yaşadığınızdan oyuncaklarla soyup üst üste koyarak oynadıklarında biz direk ebeveynleri suçluyoruz, yazık diyoruz çocuklar için, asla düzelemeyecek yanlışlar onların bilinçlerine kazınmış durumda. Kitaplara bakarak çocuk yetiştirdiğiniz kadar keşke biraz da büyüklerinizin sizleri yetiştirişlerine baksanız. Zirâ o zaman eskiler ve yeniler arasındaki saygı, utanma, şevkât, sevgi ve paylaşma duygusu arasındaki farkı daha net görürsünüz. Çocuklarımız için lütfen biraz farkındalık. Esen kalın..

4 yorum:

  1. Size katılıyorum. Benim de bir oğlum ve bir kızımvar. Asla onları olsun o çocuk cümlesiyle büyütmüyorum. Onların da bebeklikten itibaren oluşan kimlikleri ve bir karakteri var. Saygıysa saygı sevgiyse sevgi..hepsinin yeri var bizim hayatımızda. Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke her ebeveyn böyle düşünse. Teşekkürler

      Sil
  2. Çok doğru bir yazı teşekkür ederiz.

    YanıtlaSil

cpm fun 2