Son Yazılar

22 Eylül 2015 Salı

Bunu da Yasadim

     Öylesine dışarı çıkmışken karşıdan bana doğru sırıtarak gelen teyzeyle tedirgin oldum bugün. Tanıyor muyum acaba, arkama baktım kimse yok hızlandım tedirgin oldum valla, neler neler duyuyoruz dünyanın bin bir türlü hali var. 'Kizıım' diyerek yaklaşık kaburgalarımı kırarcasına sarıldı kadın. 'Sen...nın kızı değil misin çok benziyorsun' Valla da tanıyor kadın beni. Benzetip de böyle hemen atlamak da ne medeni cesaret yuh.
He evet dedim. Önce altı kez ıslak ıslak öptü ardından 2. Kez sarıldı. Akrabaymışız meğer kadınla. Yakın akrabaymışız bir de. Yemin ederim ilk defa görüyorum adını bile ilk kez duyuyorum. Ahiret sorgusu gibi sülalemde ne kadar insan varsa hepsinin ıcığını cıcığınü sordu, sanki tanırmışım gibi. 'Bilmemkim evlendi mi, o sonra ne işine girdiydi, çocuğu olmadı mı ha onların' falan falan. Hiç ilgilenmediğim ve sevmediğim sorular. Hayır bu teyzeler insanların hayatını didiklemekten sorumlu bakan gibi niye davranıyorlar? Hiç anlamıyorum. Bir şeyler sorarsın tamam ama her şeyi merak edip didiklemek nedir? Ortalama yarım saatlik bir yol üstü dedikodusunda tek bir kelime kullandım 'bilmiyorum'. Sonra kadın sağ olsun bir paragraf iltifat etti. İltifat öyle güzel kaşa göze değil ayıp ayıp şeyler işte nenim en nefret ettiğim şey, seviyesizlik. En sevdiğim kotumu giymiştim öyle çok dar olmamasına rağmen gözlerindeki ışınlarla onu bile süzmüş söylüyor.
     Neyse efen ben ayrıldım bu topluluktan Her zamam geçtiğim düz yoldan geçiyorum kafama harç düştü evet harç. En yakın inşaata 10 metre uzağım üstelik. Saçım başım battı yanağımda duyduğum acı, neye üzüleceğimi bilemedim. Rezil rüsva yaa. Tanıdık bir markete gireyim dedim tam girerken nerden geldiğini anlayamadığım kırmızı bir şemsiye hızla gözüme çarptı. Tuhaf olan hava yağmurlu değil etrafta tek insan yok şemsiyeyi kim attı nerden geldi ortada evde yok kafamda yumurta pişer o derece bir anlamamışlık ve sinir hali bende. Suratım kafam dağıldım ya toparlanamadım. 
     Kafamdan tek bir şey geçti; kötü bir şey olmadan sönebilecek miyim evime. Ciddi ciddi tırsmaya başladım. Kafamda resmen ampul yandı, kadının iltifat ettiği her yere bişey oluyor evet. Korkuyla biraz yürüdükten sonra o vahim olay gerçekleşti. O cağğnım kotum durup dururken pört etti arkamdan sesini duydum boylu boyunca yırtıldı. Ağlamamak için kendimi zor tuttum. Dünyanın en çaresiz anlarından en rezil anlarından biridir sanırım yol ortasında öyle kalmak. Üstümdeki yağmurluğu belime bağlayıp kezbanlar gibi yürüdüm. Evden çıkarken ki o cool kızın gidip yerine çaresiz ve acı dolu bir kezbanın gelmesi sadece 40 dakika sürdü. Eminim o kadınla 10 dakika daha dursaydık eve giremezdim. 
     Gözlerim dolu dolu girdim eve. Tüm planlarım alt üst oldu. Zira kadının ağzından çıkan ger iltifat başıma bela gibi yağdı. Şuanda şoku atlatamamış durumdayım. Zaten normalde çok tırsarım böyle insanlardan hep de beni bulurlar. Bunun tesadüf olmadığına eminim artık. Ciddi ciddi kadının gözünden çıkan ultraviyole ışınlar beni tokatladı. Nefes alamıyorum ya depresif kızlar gibi ruhi çöküntüdeyim. Kötü olan bunların çok fazla olması. Bu maalesef başıma gelen ilk talihsizlik değil son da olmayacağına eminim. Abartılacak hiç bir şeyim yok, diğer insanlardan fazlam yok. Bu durum iyi ya da kötü olmanızla alakalı değil aslında mevzu insanların size nasıl ve ne niyetle baktıkları. Küçük bir çocuk görüyorlar mesela tek bir cümle söylüyorlar çocuk yığılıp kalıyor ya da hastahanelik okuyor. Nazardan ölen insanlar var ya? Nasıl bilmiyorum ama bu insanların bir şekilde durdurulmaları gerekli, kopmuş elektrik telleri gibi herkese tehlike saçıyorlar. Bu yüzden en korktuğum insan tipi bunlar üstelik çevremde de çok fazla böyle insan var. Ya iyi niyetle bakmayı öğrenecekler ya da onlarla karşılaşmamak, karşılaşırsak da konuşmamak için köşe kapmaca oynayacağız. Başka bir çözüm yok sanırım..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

cpm fun 2