Son Yazılar

27 Eylül 2015 Pazar

Gibi Gibi

     Çocukken iyi biriydim ben, şimdi kötüymüşüm gibi. Tüm masumiyetimi kaybetmişim, kirlenmişim gibi. Bedenim temiz kalmış da ruhum kirlenmis, hayat denen o hengâmede ruhumu koruyamamışım, diri tutamamısım gibi. Baktığım her karede bir parça özlem görüyormuşum gibi. Yürüdüğüm her yolu daha once binbir farkli hisle ve düsünceyle geçmişim gibi. Hüzünle geçtiğim her adreste toprak mühürlenmiş de yere basan ayaklarımı yakıyor, kavuruyormuş gibi.
Yeşilde ve gökyüzünde eski gördüklerimi göremiyormuşum gibi. Bulutlardan şekiller düeyemiyor, cama vuran yağmur damlalarını izlerken hayallere dalamıyormuşum gibi. Tüm insanların katledildiği bir coğrafyada tek başınalığın hem hükmünü sürüyor hem zorluğunu çekiyormuşum gibi. Kendime hasret, kendimle kavgalı, kendime aşık, kendime söz dinletemeyerek yalnız kendi kafamın içinde yaşıyormusum gibi. Eskiden yalnızca yağmuru hatırlatan toprak kokusunda şimdi ilk 'ölüm de var' ı anımsıyormuşum gibi. Ağaçların canlarını yakan, gövdelerine canice çizilmiş harflerden oluşmus yarıklar şimdi onlar kadar canıma dokunuyormuş gibi. El uzatamadigim her zulumde her caresiz çocukta biraz da benim payım varmış gibi. Nihavent dinleyince daha kendimi buluyormuşum gibi. Çevremdekileri şimdi daha çok seviyor ama daha çok da kırıyormuşum gibi. Bir guü birini çok seviyor ertesi gun nefret ediyor, kime ne hissedeceğimi bilemiyormuşum gibi. Herkesi aynı anda sevemez, birilerini severken birilerini illa dövmem gerekiyormuş gibi. Fotoğraflarda gülümseyen insanların gerçek hislerini gözlerinde görebilme yetenegi bana bahşedilmiş gibi. Beynimi tam boşalttım derken rahatlık batmasın diye milyonlarca birikmiş kelimeyle doldurmam gerekliymiş gibi. Her hissettigimi soylemem gerekiyormuş da söylemenin zararını görüp hiçbir şeyi söylememenin daha iyi olacağı yanılgısındaymışım gibi. Susmaktan konuşmayı gülmekten de nasıl hüzünlenildiğini unutmuşum gibi. Öyle bir boşluk öyle bir anlamlandırılamama hali benimkisi..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

cpm fun 2