Son Yazılar

1 Ekim 2015 Perşembe

Hep ben..

     İki cümleyi sevmiyorum ben: keşke yerinde olsaydım ve neden kimseye güvenmiyorsun. Bu iki soru var ya aslında neler anlatıyor benim için. Hayatıma özenenler hep kolaycılar, hep böyleydim sanıyorlar, mutluluğa ulaşmak için hiç bedel ödemedim sanıyorlar. Birine veya birçoklarına güvenmeme sebebimi hiç bilmiyorlar, kaç kırgınlık kaç nefret kaç hayal kırıklığını gönlümde ağırladığımı bilmiyorlar.
Ne hastalıklı zamanlar geçirdiğimi, gülen yüzümden önce paramparça bir gönlüm ve yaşlanmış bir ruhum olduğunu bilmiyorlar. Gülüşlerime göz koyuyorlar sonra.. Paylaşmak istiyorlar gülüşlerimi, göz yaşlarımı paylaşmışız gibi. Siz hep 'ne çok gülüyorsun' dediğinizde benim zihninizden geçenleri bildiğimi bilmiyorsunuz.
     Ben güçlü olacağım diye eti mermerde döven usta misali her gün kendimi daha çok döverek, kendimi daha ağır cezalarla eğiterek bugündeyim. Ben istemez miydim tanımadığım birine sorgusuz sualsiz güveneyim usulca koyayım başımı omzuna anlatayım. Elbet isterdim ama hayatın öyle olmadığını anladım, emin olmadan kimsenin omzuna başını koymaman gerektiğini aladım. Bu farkındalıkla dimdik durarak kendi savaşımın kahramanı oldum. Şimdi kimse benim gülüşlerime göz koymasın kolaydan, herkes savaşını versin öyle gelsin, en güçlüsünden..
      

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

cpm fun 2