Son Yazılar

23 Kasım 2015 Pazartesi

Fırsat Tepme Şampiyonluğum

     Fırsatları sırayla tepikleyip tepikleyip zaman geçince de üzülüp dizlerini dövme konusunda uzmanım.     Bir müddet önce bir ajansa başvurmuştum. Seçmelere çağrılmıştım. Ailemden gizli başvurmuştum tabi ne derler demezler bilemeyeceğim için. Neyse efenim söyledim benimle gelsinler diye gelmediler tabi. Böyle işlerin mülakatları ya da seçmeleri nasıl olur bilmiyorum da.
     Bir kaç akşam önce de ablamla prova yapmıştım tabi çaktırmadan. Bir bakalım yeteneğimiz var mı şu sahneyi yapalım demiştim. İkimizde de gram yetenek yok sanmıştım. Sürekli aptal saptal gülüyorum odaklanamıyorum. Ya babam o kadar tiyatroda oynamış zamanında gram bir şey almamış mıyım ondan diye hayıflanıp duruyorum. Tek başıma iyiyim. Sorun karşıma biri gelince başlıyor gülüyorum falan odaklanamıyorum. Kamera suratlarında nasıl yapıyorlar bu işi diyorum kendi kendime. Neyse bizimkilere dedim benle gelin yok söyle böyle sürüyle nasihat dinledim. Tamam dedim güyya gitmeyecek gibi. Gittim tabi. Beğenildim sağolsunlar gayet güzel biz sana ne zaman geleceğini söyleyeceğiz dediler.
     Bu olayın üstünden epey zaman geçti. Epey dediğim 2 ay falan. Bana mesaj geldi saat şunda şu gün şurda ol diye. Nasıl heyecanlandım anlatamam. Daha evvel kuzenim bir kaç yerde oynamış ama üstelememişti ideallerinin peşinden gitmişti. Onun anlattığı kadar biliyorum işte. Mesaj geldi ben ailemi görmeye gelmişim tamam yeniden gitmem gerek hayat bu belli olmaz dedim. Bir şey olacağı yok ama işte belki nasip bu meslektir. Belki ortaokulda hep tiyatrocu olmak istemem bundandı. Ne bileyim aklımdan onlarca şey geçti. Ailem aman kızların başlarına şu geliyor bu geliyor tek gitme ve buna benzer yüzlerce şey söyledi, tam o gün benimle gelebilecek tüm arkadaşlarımın işi çıktı, çok feci grip oldum, tek gideyim mi gitmeyeyim mi telaşı içinde vakit kaybettim, trafiğe takıldım, bir yakınım ameliyat olup ağır geçirdi falan derken gidemedim ben o gün o saatte. Bir şey de diyemedim aramadım mesaj da atmadım. Niye bilmiyorum insanlar hevesimi kırdı galiba. 
     Bir de hep yüksek cesaret isteyen işlerden kaçıyorum ben artık. Hayat aşırı realist olmayı öğretti son günlerde. Yıkılmasın diye hayal de kurmamaya çalışıyorum. Şimdi kafam kurcalanıyor ama gitseydim nolurdu bir şey olur muydu diye düşünüyorum. Aceba bu işin eğitimini alıp böyle bir yola girsem mi de diyorum. Kafam biraz karışık. Düşünüp karar vermem gerek. Daha fazla fırsat tepen de olmak istemiyorum artık..

4 yorum:

  1. Bazen oluyor böyle sonrada o günlerin pişmanlığına yanıp duruyorsun ama sen yinede hayal kur olmadı diye hiç olmayacak değil ya ne fırsatlar çıkar bilinmez :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu tavsiyeyi dikmate alacağım umarım çıkar :)

      Sil
  2. bana öyle bi fırsat çıksın dağları tepeleri deler giderim yaa

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ha ha ha ha umarım çıkar o zaman :)

      Sil

cpm fun 2