Son Yazılar

26 Kasım 2015 Perşembe

Dur Ben Artık Diyeyim

   
 Sır küpü gibi insanım. Demiyorum değil diyemiyorum. Çünkü insanlar genelde bana çağ atlatacak sırlarını söylüyorlar. Psikologluğu seviyorum alıştım da. İlkokuldan beri herkes anlatır orada sorun yok da senin kaldıramadığını ben nasıl kaldırayım be canım ya. Keşke paylaştırabilsek az dertleri. Bazen aşırı yükleme oluyor bana dinlenmek istiyorum bu defa da kırılıyorlar.

     Mesela üniversitede bir çocuk yeni eve çıktığından tüm sınıfın yeni ev ziyaretine geleceğini benim de akşam gelmemi söylemişti. Ben de kabul etmiştim. Ta ki akşam içime bir sıkıntı oturana dek. Sınıftakilerle aram olmadığından onlara sormam diye düşünmüş  ama sınıftan bir kızın numarası vardı ona sordum. Benim haberim yok dedi. Sonra diğerlerinin numaralarını aldım tek tek sordum ve öyle bir şeyden kimsenin haberi yok. Ev arkadaşlarını kız atmak üzere de evden şutlamış o gün için. Bunu öğrendiğimde korkunç sinirlendim. Bu olay olduğunda 1. Sınıftaydım ve şehre daha yeni gelmiştim. Nasıl biri olduğum biliniyordu ama ne düşündü neye güvendi bilemiyorum. Sabah erken gelmesini söyledim erkenden okula gittim saydım bir de tartakladım. Zırlayarak özür diledi.

     4 sene aynı sınıfta o insanın rahatsız edici bakışlarına maruz kalarak okudum. En yakınlarım dahil bir kişiye bile anlatamadım arkadaş. Sen bu çocukla niye konuşmuyorsun diyorlar sebep yok. Sınıf pikniği var ben gitmiyorum neden sebep yok. Üstelik bunu bana sınıfımdan iki kişi yapmaya kalktı. Öteki acil paraya sıkıştım şurdayım gelmezsem şöyle böyle olacak diye çağırmıştı. İşin aslını sonra farkına varmıştım. Kadın olmak ne zor şey şu pis dünyada. Herhalde 4teyken sevgilime anlatmıştım ilişkinin başında ona kadar kimseye bir şey diyemedim. Neden bilmiyorum.

     Eski sevgilinin bir çok arkadaşı vardı kıskanç olduğundan pek samimi olmazdım hani kırılmasın rahatsız olmasın diye. Öncelikle şunu söylemek isterim yıllarca en yakın arkadaşlarım kardeşim dediğim insanlar hep erkek oldu. O yüzden sanırım erkeklerin davranışlarını anlayabiliyorum. Yanlış anlamalarım yoktur. Yanlış anlaşılmaya sebebiyet veren davranışlarım da. Seviyeli bir samimiyettir benimkisi yerimi sınırımı daima bilirim. Neyse yakın bir arkadaşı vardı benim tepsi lakabını koyduğum onun verdiği rahatsızlığı çıkıp da cümle aleme diyemedim ya. Deseydim rahatlardım deseydim rezil rüsva olurdu. Ama senelerce diyemedim. Daha en son bana mesaj atalı herhalde 1 ay oldu. O kadar söyleyeyim.

     Peşine bir yakın arkadaşı daha var. Arkasından baya saydırdığı. Ben derdini diniyor tavsiye veriyordum kızlarla arasını yapıyordum çocuğun. Önce her gün aramalar başladı sonra övgüler sonra geceleri aramalar sonra günde 10-15 kez aramalar. Ablam evde telefonumun çalmasından ve o konuşmanın saat sürmesinden aşırı rahatsız oluyordu. Yanlış anlaşılır eski sevgilinin arkadaşı kes irtibatı gitsin dedi. Ben de psikolojisi kötü bana da çok şey anlattı diye borçlu gibi hissediyordum kendimi. Ama durumun çirkin bir hal almaya ramak kaldığını görünce tak diye kestim irtibatı. Bir şey de demedim. Ne diyebilirdim ki. Alacağın tlf kılıfından çoraba kadar beni aramandan rahatsız oldum konuşmaların sevgili gibi mi? Midem kaldırmazdı şu cümleye bile. Ulan eski sevgili tüm arkadaşların ayrı şerefsizmiş ne içtiniz de böyle zavallı oldunuz diyemedim ya. Kadın görünce kendini parçalayan mallar diyemedim. Şöyle bir çatıya çıkıp sıraya dizip şerefsiz şerefsiz şerefsiz diyemedim tek tek.

     Millete haksızlık edilince bıdır bıdır konuşuyorum. Kimse sana böyle yapamaz hemen had bildirmeliyuz'ler havada uçuşuyor. Çenem bir düşüyor yağlı kapı gibi daha artık durdurabilene aşk olsun. Kendime gelince niye aşırı sabrediyorum onu bilmiyorum ya gerçekten anlamıyorum. Aşırı sabrediyorum sonra da pişman oluyorum. Keşke şunu bunu deseydim diyorum bana mı kaldı hep insanların çirkinliklerini örtmek. De gitsin de mi? Karar verdim ama hundan sonra kapatmayacağım tak tak anında söyleyeceğim ne varsa. Rezil olan olsun şişiyorum ya bana da günah.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

cpm fun 2