Son Yazılar

11 Kasım 2015 Çarşamba

Yorgun Ruh Yorgun Beden Yorgun Kafa

   

     Mesleğimi yapmam bu ülkede çok zor hatta imkansıza yakın. Her alanda önümüz bu kadar tıkanmaya çalışılıyorken hele. Ben inatla sevdiğim işi eğitimini aldığım işi yapmak istiyorum. İdeallerimin peşinden kararlılıkla gitmek istiyorum. Ama ne zaman adım atsam hah şimdi oldu desem aptal saptal engeller çıkıyor karşıma.    
     İnsanların dilinde de hep aynı cümleler oluyor tabi, bırak nasip değil demek ki başka bir şey yap. Ya ben başka bir şey yapmak istemiyorum, daha iyisini de yapmak istemiyorum. Ben istediğimi yapmak istiyorum. Sadece bir kez olsun insanın çok istediği olmaz cümlesinin yanlış olduğunu ispatlayabilmek istiyorum. Kabullenmek istemiyorum. Şimdi mesleğimi yapmam için belki de bir şans var önümde. Bir sınav. Ama 90-95 falan almam gerek. O kadar imkânsız geliyor ki.
     Kendine her daim aşırı güvenen ben umutsuzluk çukuruna düşmüş gibiyim. Hadi bir mucize olsun diyip duruyorum kendime. Bu sınavdan 95 alırsam tam hayalimdeki gibi mükemmel bir hayatım olacak, tüm istediklerim olacak belki de. Ama nasıl yapacağım konusunda hiç bir fikrim yok. Geçen dönem neden ylsy ile yurt dışına gitmedim diye kendi beynimi yiyorum. Burda diretmenin anlamı neydi bilmiyorum. Hani zaman zaman sınandığımı düşünüp rahatlıyorum. Hani insanlar hep çok istedikleriyle sınanırlarmış ya. Ne bileyim öyle düşünmek zorundayım, kafayı yememek için ilerde acaba daha çok çabalasaydım ne olurdu dememek için.
     Çalışabiliyor muyum sınava hayır. Yapabileceğime inansam yeniden çabalayacağım ama yine saçma sapan bir engel çıkıp hevesimi alt üst edecekmiş endişesiyle boğuşup duruyorum. Ben masa başı bir iş istemiyorum, ben bana sunulan şeyleri de istemiyorum. Ben olsun da yeter ki maaşlı iş olsun deseydim şimdiye dek elime geçen fırsatlara atlardım hemen. Yapmadım çünkü ben mesleğimi yapmak istiyorum.
     Çevremde atanamadığı içim farklı mesleklere kayan onlarca insan görüyorum. Hepsinin ortak özellikleri ne biliyor musunuz? Mutsuz olmaları. Ve tabi niteliksiz olmaları. Sen o mesleği severek yapmıyorsan kendini vermiyorsan faydalı da olamıyorsun. Ama ben kendime bakıyorum eğitimcilik için yaratılmışım gibi manyak derecede meraklı bir araştırmacıyım. Ben doğru yerdeyim olmam gereken nokta bu. Baba mesleğini devam ettirmeliyim. İnsanlara bunu dedim, üniversiteye böyle gittim şimdi önüm devamlı kapanıyor nasıl derim? Olacak arkadaş, belki benim ömrümden seneler gidecek, belki saçım ağıracak, belki yorgun düşeceğim artık ama nefesim tükenene dek azmedeceğim. Bu yolda devam etmeye azmedeceğim. Umarım Allah önümü açar istediğime artık sahip olurum.

8 yorum:

  1. Şu sıra içinde bulunduğum ruh hali... Sevmediğim işi yaparken mutsuz olduğumu belirterek işimden ayrıldım ben de. Ancak senin de için de bulunduğun durum gibi "Ben" olmak istediğime ulaşmam hayli zaman,çaba gerektiriyor. Ülke genelinde yaygın bir mesele aslında. Ama sırf maddi kaygılardan sevmediğimiz bir işte çalışıp sevmediğimiz bir insana dönüşüyoruz. Dilerim, istediğin yerde olursun. Bugün ya da yarın.. Ama elbet bir gün..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim iyi dileklerin için umarım sen de istediğin ve sevdiğin işi yaparsın :)

      Sil
  2. Bu ülkede isdeğin mesleği yapmak ne kadar zor ve meşakkatli bir süreç istiyor. Umuyorum ki o mucize gerçekleşsin ve eğitime kendini adamış bir meslektaş daha kazanalım.

    YanıtlaSil
  3. ömrümüün yarısı işte geçiyor. Yarısı mutsuz bir ömür nasılda verimsiz ve harcanmış... Üzgünüm. Seni anlıyorum. Yalnız değilsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım mutlu olacağın fırsatlar çıkar karşına :(

      Sil
  4. Herkes istediğini yapmak ister ama herkes istediğini yapamaz, yok öyle bi hayat maalesef. Bilsem ki sadece deli gibi çalışmakla olacak, uyumayın çalışın derdim ama şans faktörü var, hayatın adil olmadığı gerçeği var, ülkemizdeki sistemlerin adil olmadığı gerçeği var, şu var, bu var...Kızım yüksek lisans yapıyor, ilk senesini bitirdi, okulda kalabileceğiyle ilgili ufacık da olsa bir umudu vardı, sistemde politik değişiklikler oldu ve o ufacık umudu yok oldu...mesela.

    Bence kendinize bir süre verin, mesela 2 yıl, 3 yıl, 5 yıl...Ondan sonra hedef değiştirin, bağlantılı bir hedef bulmaya çalışın ama, istediğinizden tamamen uzak olmayan. Hatta o süreç içinde de yine isteğinizle bağlantılı başka alternatifler araştırın. Kendinizi "Ben şunun için yaratılmışım" diye çok fazla şartlarsanız yapabileceğiniz, başarabileceğiniz başka şeyler gözünüzden kaçabilir.

    Bunu ukalalık saymayacağınızı umarak blogdaki çiçek desenli arka planı değiştirmenizi tavsiye edicem. Çok baskın ve büyük duruyor o desen, yazı karakteri de şekilli ve biraz solgun olduğundan herhalde, göz onlara gidiyor. Bi kalabalık duruyor böyle...Dekoratif bir iyi niyetle söylüyorum, yine siz bilirsiniz tabii. = )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim :)

      Sil

cpm fun 2