Son Yazılar

8 Aralık 2015 Salı

Hayat Yolum

     15 km yürüdüm bugün. Neden yaptım bilmiyorum valla sanırım tıkış pıkış otobüse binmemek için. Hem yürümeyi seviyorum ben. İnsanların yüzlerindeki hüzünleri mutlulukları görmeyi herkesi okumayı seviyorum. Neyse ilginç olaylar yaşadım bugün. Kanser hastası bir kadın gördüm mesela. Biraz konuştuk. Nasıl dirayetli anlatamam. O kadar güçlü ki. Biz hep kendi sınavlarımızı zor sanıyoruz ne zor sınavlar var oysa ki.

     Dönüşü de yolda biri çarptı bana bir adam.  Sigarasını önüme attı önce sonra peşime takıldı. 5 km yürüdü yanımda abartısız. Rahatsız olmadım mı oldum tabi. Dövmek geçti aklımdan ama dövemem ya kaslı kocaman biri. Hani dövüş sanatlarında iyiyim ama o kadar da değil :) Sonra konuşmaya başladı beni bir kaç kez görmüş şeceremi öğrenmiş. Hissiyatım biraz varsa şunu diyebilirim ki o iyi biriydi. Hemen hissettim. Ama hayır. Bu böyle olmaz bunun usulu bu değil. Bir de ben sadece ilişkisi olsun diye ilişki yapanlardan değilim. Olmak da istemiyorum. Benim sevgiliye ihtiyacım yok ki. Bir gün gerçekten aşk kapımı çalarsa diye öylece bekletiyorum hayatımı. Hayat akıyor evet ama ben bana uygun olmayan biriyle sırf sevgili olmak güzel bişey diye ya da parasını yemek için flört edecek biri değilim ki. Ne bileyim bana yanlış geliyor. Ben çok aşık olmalıyım karşımda doğru insan olmalı bu daha doğru geliyor bana. Ben çok acı çekmiştim bir de kimsenin beni üzmesine üzüp de mutlu olmasına izin vermek istemiyorum artık. Hak edecek biri olsun istiyorum. O yüzden bekliyorum. İnsanlar yargılıyorlar beni, yargılasınlar umrumda değil. Senelerdir reddettiklerim gibi Allah önüme bir ışık vermediği sürece reddetmekten rahatsızlık duymuyorum.

     Bir de hep aynı cümleyi duyardım bu defa çok iyi tanımadığım bir arkadaşımdan duydum. Sen niye hiç ağlamıyorsun diyor bana. Ya bakın ağlamak belki insana verilmiş bir nimettir kabul. Ama ben şunu gördüm hayat devamlı akıp gidiyor ve her şey sizin dışınızda gelişiyor. Zamanında o kadar ağladım ki kendime ettim. Ağlamak hiç bir şeyi değiştirmiyor. Hayatlarımızı mükemmel kılacak bir şeyler değişecekse gelin topluca ağlayalım. Ama yok, aksine zarar getirir. Mutsuzluğunuzdan mutlu olacak insanlar olur, yapmayın.

     Hem ben niye ağlayayım ki düşünüyorum hep hayatı köşesinden tutmaya çalıştım. Ama ben hariç her şey aktı daima sanki. Ben nereyi tutmaya çalışsam elimde kaldı. En yakınlarıma bile anlatamayacağım şeyler oldu, düşmanlar diyeyim. Ama dirayetli durmak zorundaydım. Ben yorulmadım mı sanıyorlar bilmiyorum da yoruldum. Yorulmaz olur muyum kaç tokat yedim ven hayattan haberiniz var mı diyesim geliyor. Düştüm kalktım, düştüm kalktım. Kimse tutup kaldırmadı da beni, hep kendim kalktım. Yoruldum düşmekten de kalkmaktan da. Ama hayat böyle bir şey işte. Tutamıyorsan yorulduğunla kalıyorsun. İnsanlar devamlı hayatından çıkmak istiyor ve seni kırıyor. Kırıldıkça keskinleşiyorsun keskinleştikçe görmez oluyorsun. Güçlü görüne görüne güçlü olmayı öğreniyorsun. Benim olmadı mı sanıyorsunuz akşam gebermişçesine ağlayıp sabah gülümseyerek evden çıktığım zamanlar. Öyle çok oldu ki. Benim döktüğüm gözyaşından baraj olurdu. Neyi değiştirdim biliyor musunuz, hiç bir şeyi. Kader denen bir şey var ve siz naparsanız yapın değiştiremiyorsunuz onu. Bir de insanlar kötü bunu kabul edin kimse siz gibi değil olmayacak da.

     İnsanlar sınanmak zorunda, bu hayatın gerçeği. Sınanmayacak olsaydık burdan başlamanın bir anlamı olmazdı. Hepimiz cennette fink atıyor olurduk belki. Ama önce burdan başladık Mario gibi yana yana ilerlemeye çalışıyoruz. İnsanlar sınandıkça sorgulamaya başlıyorlar. Kimi zorlanınca Allah'ın olmadığını düşünüyor kimi de aksine daha çok bağlanıyor O'na. Ben daha çok bağlananlardan oldum. Hayatınız çok iyi gidiyorsa size kefaret olacak bir musibet de yoktur. Kefaret mühim. Ben üzüldüğüm zamanlarda vardır hikmeti derim. Napayım. Allah sevmediklerine eziyet etseydi hiç en sevdiği Peygamberi annesini babasını her şeyini genç yaşta kaybeder miydi? Sınav insanın inancı için şart, ödüle ulaşması için şart.

     Ben o kadar inanıyorum ki ödülümün var olduğuna, sabrediyorum Antropolog olamayabilirim ama çabaladım ben hiç bir şey yapmadım demeyeceğim. Aşkta da çektim ama demedim neden? Tamam başta dedim ama sonra fark ettim ki adım adım büyüyorum. Ben elimden geleni yaptım hatta elimden gelenden fazlasını yaptım ama böyle olmalıymış benim vicdanım rahat. Dostlarımdan bazısı kıymetimi bilememiş. Bilmesin çıkarırım gider. Ben kıymet verdim dost bildim mi, bildim. Üstüme düşeni yaptım. Hayatın bana kabullendirdiklerine direnmiyorum artık. Üzülmek ve yorgun düşmek istemiyorum. Gerçekten benim kırılacak ya da hayal kırıklığını kaldıracak tek bir hücrem kalmadı. Hepsini hayat yolunda feda ettim. Kolay bir hayatım olmayacağını biliyorum ama napiyim Allah'a dayandım. O kendine dayananı zorda koymaz diye bilirim. Beklemek iyidir bana vereceklerini ümit ettiklerini sessizce beklerim.

     Bakmayın 24 yaşında olduğuma. Hiç bir zaman yaşımın insanı olmadım, olamadım ben...

9 yorum:

  1. Ne güzel yürürken insanların yüzlerini okuyabiliyormuşsun oysa ben yürürken karşımdakinin yüzüne bakıyor olsam da göremeyenlerdenim ve tanıdıksa selam vermemiş gibi oluyor ya çok gıcık oluyorum o an kendime :)
    Kaldıramayacağımız yükler, sınavlarla yüzleşmeyelim inşallah!
    Blogunu da öğrenmiş mi, esrarengiz şahıs :) İyi olsa da girişi çok avam olmuş, ne o öyle ;)
    İstediğin gibi biri çıkar karşına tez zamanda inşallah, kıymetini bilecek gönlüne göre, ne zordur o doğru insanı beklemek, ah ah!
    ‘mutsuzluğundan mutlu olmak’ çok iyi sonuçta ikisi de Allah’tan, kabul etmek lazım!
    Düşüp, kalkmak iyidir yaa olgunlaştırır, bakış açın değişir, hayatla yüzleşirsin..
    Kimseye hak ettiğinin bir tık üstünü bile vermemek lazım gelir, zaten değmiyorsa bırak gitsin ki.
    Yaaa işte bu işte, ‘Kader denen bir şey var ve siz naparsanız yapın değiştiremiyorsunuz onu.’ İrade falan filan kısmı bile bana boş geliyor, neyse bu konudan uzaklaşayım, uzar da uzar :)
    Sonuçta her şey yazılmış, sınav notumuz belli, cennet mi cehennem mi, son durağın belli yazılan kitapla yüzleşme gününü bekler insan, zaten tercihlerini biliyor ki yaradan, yok insan illa ki görecek o defteri, bu benim irademdendi diyecek ama …
    Çok ince noktalar üzerindeki döngüne bayıldım, örneklerin muazzamdı.
    İyi de O’ndan kötü de ama iyi ve kötü bize göre, bilmiyoruz ki derinliğini ;)
    Kalemine sağlık, şuana kadar okuduğum en iyi özgün paylaşımlardan biriydi ki beni de coşturdun ;)
    Sevgilerle… Uhuvvetiniz daha sağlam olsun ;)
    Ps. yaş dediğin altı üstü iki rakamdan oluşan sembol ki :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah. Bloğumu öğrenmemiş çok şükür sinir oldum biraz blog mlog kalmazdı kapardım giderdi öyle olsa. Çook çook tesekkür ederom beğenildiğine sevindim. Cümlemizin olsun inşallah

      Sil
  2. son yazıma bi baksana amaaaaa :)

    YanıtlaSil
  3. Birgün ruh ikizini bulursun umarım:) İlk görüşte aşk olur belki..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel dileğin için teşekkür ederim. Umarım :)

      Sil
  4. Takipteyim bu arada yeni yayın ve yorumlarada görüşmek dileğiyle:)

    YanıtlaSil
  5. Yürümek iyidir. Ask mutlaka kapiyi çalar ümidini yitirme dogru zamani bekler sadece.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim umarım öyle olur

      Sil

cpm fun 2