Son Yazılar

10 Aralık 2015 Perşembe

Sahi Sevilmiş Miydik?

     

     Kaç kere sevilmişizdir bu hayatta? Kaç kişi tarafından gerçekten sevilmişizdir? Liseyi hatırlıyorum sevgi aşk falan umrumda değildi pek. O zaman çocuktuk zaten. Gıcık olduğumuz biri sevdiğini söyleyince döverdik kaçardık falan.

     Üniversitede de sevildiğimizi söyleyen çok oldu. Açılıp reddedilince hepsi küheylan kesildi birden. Ya dedim seven böyle olur mu? Hep aynı hikaye açıl sonra kıza saydır. Ulan mendebur madem öyleydim ne diye geldin döküldün. Bu sevmek değildi işte. İnsan sevdiğine çirkin şeyler söyleyemezdi. Vallahi söyleyemezdi. Canı yansa da söyleyemezdi yanmasa da. 

     Sonra sırf çıkmak için mesajlarla methiyeler düzenler vardı. Peki sonra? Ne yaptın der insan benim için de böyle malak gibi kalırlar ya hah aynen öyle onlar tarafından da sevilmedim ben.

     Reddettikten sonra psikopatlaşanlar vardı bir de. Tehditler hakaretler küfürler. Sen sevmek için sevmemişsin ki. Sen benimle çıkmayı sevmişsin. O eylemi sevmişsin. Ben müsaade etmeyince dökülmüş eteğinden dökülen taşlar.

     Senelerce sevmiş biri de. Ben biriyle çıkarken bile sevmiş güyya. Onlarca fake hesapla mesaj atmaktan vazgeçmemiş. Önüne gelenle çıkmış ama beni sevmiş. Bak hele sen. Başkalarına dokunurken nasıl beni sevdin sen? İki insanı tek kalbe nasıl sığdırdın sen? Yo hayır. Bu mümkün değil. Beni hiç tanımadan sevmesi hele hiç mümkün değil. Sevmemiş beni sevmesin de beni zaten ben hiç sevmedim de tanımadım da onu. 

     Bir tanesi çocukluktan sevmiş beni. Flört istememiş hiç evlenmek istemiş güyya. Başkasıyla çıktım diye vaz geçmiş benden. O da haklı tamam kabul ediyorum elbette öyle olacak ama ne bileyim işte aşk bitmeyen bir şey değil miydi? Sevmemiş işte. 

     En son biri çok sevdi beni dedim. Benim için yapmadığı şey yoktu. Ben onu onun kadar sevemem dedim. Benim için değişti dedim mükemmel dedim dürüst dedim. Gece sabahlara kadar ağladığım anları saymadım. Bir gün çekiştirilirken moraran bileğim ve bana inmeyen ama kalkan o yumruğun haftasının sabahı saat 6. Ranzanın alt katından vurdum yukarı uykuyla uyanıklık arası. Kalk hopali yarım et ölüyorum dedim. Etlerim bedenimden ayrılıyor ya ben naptım dedim. Sonrasını hatırlamıyorum. Birkaç saat ağladım sanıyorum. Gözümü açtığımda Dilek hemşirenin sakinleştirici geçince çağırın dediğini hatırlıyorum. Kaldıramamışım demek ki. O bayılmalar mide kanaması tek bir şey geçiyor aklımdan. Yolda kollarımdan çekip sürüklenişim. Hakaretler. Ben hiç bir şey yapmadığım halde olanlar. İnsanlara her şeyi güzel lanse etmem. Bi çakım vardı hopaliyla almistik kendimizi o şehirde savunmak için. Bu bir daha olursa sapla dedim. Hangi kafayla dedim bilmiyorum sakinleştirici öyle bir şey herhalde. Ve bu tekrar tekrar oldu. Babamı bir sabah namazı ağlarken başımda bulana kasar. Çok gururlu yetiştiren babamın aptallığıma dayanamasının gözyaşıydı o. Ben kollarımdan kaç kez çekiştirildim bilmiyorum. Ama senelerce her başımı yastığa koyduğumda ağladığımı hatırlıyorum. Benden saklananlar, yalanlae falan onlara hiç girmeyeceğim. Küçük de olsa saklanan yalandır. Öldüm sanıp kaç defa ôlmediğimi ölmediğim için üzgün uyandığımı hatırlıyorum.Herkes ne kadar çok seviliyorsun derken ertesi gününde bu nasıl sevgi diye sabaha dek dua ettiğimi hatırlıyorum. Nefes alamadığımı hatırlıyorum. Ben hafızamı sildirmek için meditasyona gitsem herşeyi unutup yine bunları hatırlıyorum. Kaç ' Ya kahhar' çektiğimi hatırlıyorum. Ablama kalk bu azaba dayanamıyorum diye ona kendimi tokatlatıgımı hatırlıyorum. Sabaha dek ağlayıp sabah nasıl güldüğümü hatırlıyorum. Kimseye anlatamadığımı hatırlıyorum. Nasıl terk etmekle suçlandığımı hatırlıyorum. Nasıl aptal yerine konulduğumu da. Aşktı ama bu. O adam bana aşkla bakıyordu ya.. Ben sabah dek ağlarken poposunu devirip uyusa da aşıktı bana. Ağlıyordu benim için özlüyordu kimsenin olmadığı kadar iyidi ya. Aşıktı işte. Çok geç doğrulduğumda sordum ya anneme. Bu aşk mı anne? Ne aşkı kızım aşık insan sevdiğinin kılına zarar veremez dedi. Aptal mısın dedi bir daha o ismi duymayacağım dedi. Ben sevilmedim mi peki dedim. Sevildin ama yanlış sevildin dedi. 50 sene beddua etmeyen babamın ettiği bedduaya ilişti gözüm. Ya ben napıyorum dedim. Birini mi eleştirdim büyük mü konuştum? Allah beni korudukça her şeyi gösterdikçe inatla savruldum. Dönmek değil zaten gitmedim kaçtım. Kabullenememekti o. Hak etmediğin şeyleri yaşamanın verdiği hüzündü. İnsanlara güçlüyüm diye gösterirken yıkılmanın verdiği hezimetti. Kalbimin aklıma hükmedişi ruhumun esaretiydim beynimin bana vurduğu zincirdi. Ölmek için ettiğim duaydı. Kendime kaç tokat attım kalkmak için. Her kalkışımda sırf yolumdan dönmeyeyim diye Allah'ın kaç göstergesiydi. Başımı her yastığa koyduğumda ıslak tarafını arkaya çevirmemdi. Nedendi? Kimi eleştirmiştim büyük mü konulmuştum? Kalpler Allah'ın elinde değil miydi? Ben hep hayırlısını isterken niye zulme baş eğmek zorunda kalan mazlum olmuştum. Sevilmiş miydim sahi? Belki annemin dediği gibi yanlış sevildim. Belki kötüler öyle severdi. Karşıma çıkan her insandan kötü şeyler duymak, aslında hiç bir şeyi görememiş olmak. Gittiğin çarşıda pazarda bile kesin şunu yapıyordur diye psikolojinin harap edilmesi. Hissetmek. Yediği her naneyi rüyada görmek. İsimle cisimle görmek. Nefes almak ama aldığın nefesin ciğerine dolmaması bu. Öyle boğazında kitlenip kalması. Allah'ım o ne ızdıraptı. Bu ızdıraptan nasıl acıydı. O ızdıraptan kurtulunca ermiş mi olacaktım ben. Hani öyle büyüktü ya. Hayatımın geri kalanını sonsuza dek etkileyecek bir acı benimle mi olacaktı hep? Hayır sevilmemiştim ben. Sevgiyse bu kabul etmiyorum sevilmek de sevmek de böyle bir şey değil. Beni seven abaza ya da yalancı olamaz. Olmamalı. Öyle istemedim çünkü ben. Kendinden kat kat yaş küçük çocuk yaşta sayılan kızlara bile sarkıntılık eden şiddete meyilli yalan dolan harama koşarak giden biri tarafından sevilmiş olamam ki ben. Kabul etmiyorum. Bu bana iltifat değil ancak hakarettir. Beni diğer sevdiğini söyleyen insanlara haksızlık değil de nedir? Ben naptım napıyorum? Doğruldum. Doğru erkeklerden korktum korkmadım değil. Farklı görünecekler diye korktum. Kolay değildi benim ićin hala kolay değil. Ama ben Allah'ın benim için sakladığını öğrendim. Kim olduğunu bilmesem de onu beklemek gerçekten hakettiğim gibi sevileceğimi bilmek yeter bana. Ben sevmeyi biliyorum ne de olsa. Bu defa daha çok seveceğim.  Canım çıka çıka kana kana seveceğim. Geçmişten her şeyden herkesten daha çok seveceğim. Griye çalan beyazımı yine beyaza bulayacağım..

4 yorum:

  1. Canım benim yaşadıkların çok ağır. Sevdiğin adamın seni itip kakması en küçük hakereti bile insanı yaralıyor. belki baskası yapsa umursamazsn ama sevdiğinden gelince bu canın yanıyor ömür boyu izi kalıyor. Umarım o beklediğin kişi en kısa zamanda gelir ve senin olur. Çok mutlu bir hayatın olur. Doya doya seversin ve sevilirsin. Rabbim dualrını kabul eder inşallah :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğru diyorlar biz kadınlar hep haketmeyen insanları seviyoruz yaslarını falan tutuyoruz. Erkekler öyle değil hani. En seviyor gözükeni bile kadının tırnağı kadar etmiyor. Umarım canım dileklerin için çook teşekkür ederim iyi ki varsın.

      Sil
  2. Yeterince istediğimiz zaman istediğimiz kişi ile karşılaşacağımıza inanıyorum. Blog keşif etkinliğinden geliyorum .Takibe aldım. Bana da beklerim :)
    http://akdemirshome.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
  3. Mutlaka uğrarım teşekkürler

    YanıtlaSil

cpm fun 2