Son Yazılar

18 Nisan 2016 Pazartesi

Benim Hayatım



     Benim hayatım hep çekemeyen art niyetli insanların çevresinde geçti. Sözde her şeye sahip görünen yine de doymayan, gözü hep başkalarınınkilere ait olanı görerek geçti. Yanyanayken çok iyi olup insanların yanında küçük düşürmeye çalışanlara sessiz kalıp kırılmasın diyerek geçti. Kıskanmadığımı bile bile kıskanıyormuşum gibi göstermelerine gülerek geçti. Herkese tepkisini gösteren ben bazen kendi sessizliğime kızışımı izledim.

     Benimle yarışılmasını, övüldüğüm yerde dişlerini sıkarak gülümseyenleri izledim şaşkın şaşkın. Böyle insan tanıyınca hayatınızdan çıkarıyorsunuzdur. Ya çıkaramadığınız bir yerdeyse/yerdeyseler? Benim gördüklerim öyleydi. Benden kat be kat fazlasını yaşayarak yaşadıklarımı fazla beyan eden de tanıdım. Her kısmetimde her giydiğimde rahatsız olan da. Bunu bir kaç yıl yaşamadım, geriye baktığımda hep görüyorum. Birbirini seven insanlarda kıskanma duygusu yoktur de mi? Bunun normal olduğunu savunanlar normal olamaz. 25 senede hayatımın 1 günü tek bir insanı bile kıskanmadım. Çünkü sahip olamadıklarım mühim değildi, sahip olduklarım her şeye yeterdi.

     Peki anlatamadıklarım? Anlatınca yanlış anlaşılırım diye sustuklarım? Konuşmanın bir fayda getirmedikleri? Konuşsanız da değişmeyen insanlar? Hayatta bir kere aşık olmuştum ona bile anlatmadım. Tuhafsar anlattığım insandan nefret eder geleceğim etkilenir diye. En yakın arkadaşım peki? Bir tek o. Aaah canım. Ben anlatmadan bana sorduğu için anlatmak zorunda kaldığım gözlem yeteneği yüksek dostum.

     Peki peki peki... Keşke diyorum bazen gözümden anlasa insanlar. Gözüme bakınca bak şuna da şöyle yapmışlar, demişler desinler. Demezler azizim. Karşı taraf daha iyi gözüküyorsa meleği oynuyorsa demezler. Onlar da haklılar. Çok gülenlere inanır insanlar neşe saçıyor sanarlar. Demezler ötekiler neden sinirliler. Yaşatılan psikolojik buhranlar, ya üzerimizde kalan güvensizlikler, korkular? Peki olanlarla hep yüzyüze bakmak zorunda kalmak?

     Anlatıyorum aceba anlaşılıyor muyum? Bilmiyorum. Üniversiteye kadar günlük tuttum en iyisi bana bir şey olursa ileride önemli biri olursam onu çoğaltıp yayınlasınlar. Kâfidir, ibret olsun tecrübelerim, duruşum, sabrım. Öyle işte. Ne diyim son değil, son olmayacak bu ortamlarda nefes alışım. Biliyorum. Derviş olacağım sanırım, bekliyorum...

6 yorum:

  1. Çekemeyen insanlar varsa muhakkak doğru yoldasın :)

    YanıtlaSil
  2. Malesef böyle insanlarla hayatımızın her döneminde karşılaşıyoruz.Ama bu insanlarla yüzleşmeliyiz çünkü inanıyorum ki bu tür insanlar yanlışlar karşısında daha güçlü durabilmen için varlar.Bu yüzden sen hiçbir zaman duruşundan ödün verme..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tesekkurler yorumun icin umarım vermem

      Sil
  3. Bir insan aynı şeyi noktası virgülüne kadar benzer seyler yaşarmı? Aynen öyle arkadasım sen ne yaşadıysan eksiği yok fazlası var inan.. Maskeleşmiş insanların arasında yaşamak zorundayız. Kimseye ilişmiyim diyosun kimseye zararın yok ille de sana zarar vermek rahatsız etmek için ığraşırlar dostum .. İşte o zaman konuşmanın zamanı gelmiş demektir..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beni anlayan biri olduğunu bilmek güzel. Konuştuğumda anlaşılmıyor aynı hareketlere devam ediliyor. Umarım yeterince sabrımız olur.

      Sil
  4. O onların karakteri boşver ... Değişmezler.. Dünya onlara göre dönüyor.. Nasıl da bu kadar kör olabilirler??!

    YanıtlaSil

cpm fun 2