Son Yazılar

24 Nisan 2016 Pazar

Hep Öyle Miydi Değişti Mi?



     İnsanlar insanlar içinde insana hasret yaşarlar der ya Özdemir Asaf, ne güzel der. Öyle değil midir hakkaten, insana, insanlığa hasret yaşayıp gitmiyor muyuz dünyada? Her geçen gün ne hale geldiğimizi, yaşadığımız devri sorgulayıp durmuyor muyuz?

     Hep aynı soruyu duyuyorum şimdilerde, tanıyıp sevdikleri insanlar canlarını yaktıklarında aynı cümleyi söylüyorlar insanlar, 'hep böyle miydi değişti mi?' Hangisi daha çok yakar insanın canını? Sevdiği insanların yavaş yavaş değişmesi mi yoksa hep öyle olup kendilerini saklamaları ve asıllarını görememiz mi? İkincisi daha çok acıtıyor galiba. İnsan kendini bir yalana inandırmış gibi hissediyor, aptal yerine konuluyor işte. Kendine kızıyor çünkü suçlu olan kendisi. Öbür türlü olsa tamam der karakteri oturmamış karşı tarafın bir şeyler olmuş hayat değişim halinde karşımdakiler de değişiyor. Ama görememek öyle değil. Farkında olamamak, herkesin farkında olduğunu farkında olamamak ya da olmamaya çalışmak. Öyle değil işte. Öyle olduğunu kabullenmeye cesaret edemediklerini kabullenmek zorunda oluşun seni sürüklediği buhran... Ah o ne yaman çelişki. O ne çaresiz bir an. O ne ipe sapa gelmez durum.

     İki insan nasıl bir olabilir diyorsun. O da aynı insan sonraki de aynı. İnsan kendini ne kadar saklayabilir ki az çok açık vermez mi? Bir kötü en fazla ne kadar iyiyi oynayabilir ki eğreti durmaz mı üzerinde? Ya da bir iyi ne kadar değişebilir ki? Zihin denen şey ne kadar kaldırabilir üst üste kendini paralaya paralaya düşünmeyi? Çok düşünen aklını zedeler derler. Hakikat midir bu? Çok düşünmeden hayatın getirdiklerini kabullenmek mi gerekir?

     Hayat devamlı bir oluş halinde ve her şey hatta herkes değişmek zorundaysa bu değişim illa ki olumsuz manada mı olmak zorunda? Ben de değiştim elbet 5 sene önceki ben değilim. Görünüşü de değişiyor insanın düşünceleri ve olaylara yaklaşımı da. Ama bu değişim olgunlaşma oluyor bende. Karakter değişmiyor, sahip olduğun değerler değişmiyor. Böyle olması gerekmez mi? O zaman diyorum hep negatif yönde değişenler; değerleri olmayanlar. Sahip oldukları değerlere, onları eğitecek bir kalıba sokabilecek şeylere sahip değiller. Evet evet ancak böyle olabilir bu. İnsan neden hep daha kötüye gider ki? Benim çevremde gördüklerim hep daha kötüye gidiyorlar. Bilemiyorum neden, merak da etmiyorum aslında kendimce böyle yorumladım.

     Hayat savaşında tek istediğim kötülerin karalarını beyazlara bulaştıra bulaştıra grileştirdikleri dünyada beyazımda kalmak, süt gibi berrak şekilde kalmak. Ne kadar becerebiliyorum bilmem, ama yaşadığım sürece bırakın karalanmayı grileşmemek için elimden geldiğince mücadele edeceğim.

Dipnot: Bu yazı 2013 tarihlidir :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

cpm fun 2