Son Yazılar

1 Ağustos 2016 Pazartesi

Öyle..



Bazı yaralar hiç geçmiyor. Seneler geçiyor, nice Temmuzlar geçiyor, benim tutulan bileklerimin çekilirkenki acısı geçmiyor. Bileklerim sanki hep mor, hep incinmiş Temmuz ayında hep aynı hissi duyuyorum sanki; yoğun nefret. Aynaya bakınca incinen gururum geliyor aklıma. Kendimi bağışlayamıyorum, hayatı bağışlayamıyorum. O kocaman hayal kırıklığı var ya tanıdığını sandığın değer verdiğin insanın aslında korkunç biri olduğuyla yüzleştiğin zaman kendine duyduğun merhamet ve suçluluk işte o her Temmuz sanki yeniden yaşanmışcasına hatırlanıyor. Gün görmesin diyorum, önce Ya Sabır ardından Ya Kahhar diyorum. Dilimden dökülen duam zihnimden geçen beddualara karışıyor. 'Iyileştir yaralarımı Ya Rab' diyorum, nihayet Ağustos geliyor unutuyor huzur buluyorum..

2 yorum:

  1. içim yandı.. gözlerimden tutunamadı yaşlar aktı.. sanırım herkesin başka bir temmuzu ocağı kasımı var ve her yıl aynı sızı yaşanıyor.. ahsen mahvettin beni valla:(((((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Seni üzdüğüm için gerçekten üzgünüm. Umarım kötü olan hiç bir şeyi hatırlamadığımız güzel Temmuzları Ocakları olur herkesin

      Sil

cpm fun 2