Son Yazılar

5 Mayıs 2017 Cuma

Anlıyorsun, Anladığında da Huzur Buluyorsun


     Eskiden insanların birbirleriyle nasıl anlaşamadıklarını anlamazdım. Neden birbirlerine tahammül edemediklerini sorgular dururdum. İlk sorgular arkadaşlıkla ilgili olurken zamanla yönün ister istemez aşka kayıveriyor. 

     Yaklaşık 5 sene önce kankamın çok alakası olmayan bir adamla evlenmesiyle sorgulamaya başlamıştım hayatın düzenini. Ardından yakın bir arkadaşımın 6 yıllık sevgilisinden ayrıldıktan sonra çocuğun yeni sevgilisiyle hemen evlilik yoluna girmesi geldi. Ardından ablamın uzun bir ilişkisini bitirip yakın zamanda tanıdığı bir adamla evlenmesi geldi. Hepsi zihnimde yavaş yavaş bazı şeylerin oturmasını sağladı. Tek bir kavram üzerinde yoğunlaşmaya başladım: nasip!

     Nasıl olur diyordum hep, insan nasıl yeniden sever bir başkasıyla evlenir falan. Birini yeniden sevmek şans işi tabi biraz da kader. Benim aydınlandığım mevzu bu değil, evleneceğimiz insanın nasıl seçildiği. 

     Öncelikle şunu söyleyebilirim ki onu biraz biz belirliyoruz. Bazı kriterlerimiz ve keskin çizgilerimiz var. Bu çizgiler sayesinde kendimize uymadığını düşündüğümüz insanlardan oldukça uzak duruyoruz. Diğerleri şeklinde ayırdığımız insanları da kategorileştirerek kendimize en uygun olanı anlamaya çalışıyoruz. 

     İkinci olarak da onun nasıl biri olduğunu bizim nasıl biri olduğumuz belirliyor. Yani Allah bize kendimiz gibi olanı nasip ediyor, kalbimize aklımıza yaşantımıza denk olan birini. Ha herkes iyilerle evlenmiyor bazı kadınlar çok iyiyken eşleri gaddar, karaktersiz, saygısız v.s. diyebilirsiniz. Mümkündür. Allah kişiyi daima sınar kimini evladıyla kimini parasıyla kimini sağlığıyla kimini de eşiyle. Bu onun takdiriyle alakalı bir durum. Yine de biz nasıl biri istiyorsak öyle yaşamalıyız ki Allah'a ben böyle yaşadım bana kendim gibisini nasip et diyebilelim. 

     Kafam zehir gibi teoriler üretmeye başladı. Önce kankamı baz aldım sevdiği adamla evlenmedi fakat o adam sorumsuzdu şimdiki eşi sorumluluk sahibi, taşı sıksan suyunu çıkaracak bir çocuk. Diğer arkadaşımı baz alıyorum çocuğun ailesi tam bir sorunluydu, çocuk zaten sorumsuz aymaz bir tipti, şimdi arkadaşım ondan sonra kimle olsa o çocuktan daha iyi olur. Biriyle görüşüyor zaten ki gayet iyi çocuk, iskeletorla karşılaştırılamaz bile. Ablama gelince eski sevgilisi pek anlayışlı biri değildi aşırı kıskançtı tutucuydu kavgacıydı falan şimdi eşine bakıyorum kültürlü olgun kavga gürültü sevmeyen rahat sosyal bir çocuk. O kadar uyuyorlar ki birbirlerine, seviyorlar da. Hepsinin gerisine bakınca bırakın onları ben bile diyorum iyi ki onlarla olmamışlar diye. İyi ki hepsini geride bırakmışlar.

     İnsan neden oldu dediği şeylere gün gelir iyi ki olmadı dermiş. Bu insanın kadere teslimiyeti, nasibi anlama sürecinde olgunlaşmak için gittiği yolmuş. Bazı şeyler yalnızca olması gerektiği gibi olmalı derler ya, hah aynı o işte. Allah bizleri aslında bize en uygun olanla birleştirmek için uygun olmayanlardan koruyor mesele tamamen bu.

     Eşinizle, denginizle, en hayırlınızla buluşmanız dileğiyle. Sevgiler. 

2 yorum:

  1. Sitenizin tasarımı ve yazılarınız harika, emeğinize sağlık. Takkipteyim :)

    YanıtlaSil

cpm fun 2