Son Yazılar

6 Temmuz 2017 Perşembe

Olsuuun Demiş Üstat




'Olsun, sever gönül bir şey de denmez!
Olsun, yanar alev alev sönerken
Solsun, bu kalp senin uğruna her gün ölsün.
Sensiz yaşamak ne ki zaten!'


Bazı şarkılar inanılmaz vurucu değil mi ya ? Ya da biz anlam katıyoruzdur onlara. Yakın arkadaşlarıma hep sorduğum bir soru var : vurucu bir şarkı dinlediğinizde aklınıza kim geliyor. Bazısının onlarca sevgilisi olmuş ama hepsinin cevabı aynı; aşık olduğum adam geliyor. Hiçbirinin aşık olduğu adamlar yanlarında değil. Öyleyse beyin kendine bunu neden yapıyor? Ruha bunca zaman boşuna çamur atmışız demek ki psikopat olan beyinmiş. Seviyor olmayacak şeyleri hayal ettirmeyi, insanları üzmeyi.. Üzüntüden beslenen bir psikomanyak da o. 

Ben mi? Ben aşık olabileceğime dair hiçbir ümit taşımıyorum yaa. Olmuyor içimde her şey ölmüş gibi kimseye incinirim korkusuyla yaklaşamıyorum. Vicdanım da kendime merhamet ediyor, yorulmama müsade etmiyor. E yalnızlığın da çok fazla avantajı olunca insan vazgeçemiyor. Ama çok özledim var ya. Kendimi çok özledim. 21'ine dek sürekli aşkı arayan o deli dolu umutlu sevgi dolu aşka aşık kızı çok özledim. Yaşlandıkça korkak birer zavallıya dönüşüyoruz. 

Bazen diyorum şimdi hayallerimdeki gibi bir adam çıkıp gelse adını dahi sormadan koşup sarılırım. Belki ağlarım, onu beklerken yaşadığım zorlukları anlatırken. Hiç konuşturmam çünkü anlatacak çok şeyim var, sarılacak çok yaram, kurmam gereken çok hayalim, hak ettiğim çok güzellik var. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

cpm fun 2